Güneş sistemimizde, özellikle Mars ve Jupiter arasında yer alan büyük boşlukta çok sayıda meteor bulunmaktadır. Bu meteorların bir çoğu güneş etrafında turlarını tamamlarken diğer gezegenlerin yakınlarından geçer. Bazen gezegen meteorun yörüngesi üzerinde kalır ve çarpışma gerçekleşir. Küçük meteorların gezegenlere çarpması sık yaşanan bir olaydır. Özellikle atmosferi olmayan gezegen ve uydular bu çarpmlardan etkilenmektedir. Uydumuz ayın yüzeyinde meteor çarpmalarının oluşturduğu bir çok krater bulunmaktadır. Fakat üzerinde yaşadığımız gezegen Dünya, koruyucu bir zırh görevini üstlenmiş olan bir atmosferle çevrilir. Yaşamın oluşması için gerekli gazları barındıran atmosfer aynı zamanda ufak çaplı meteorların gezegenimizin yüzyine çarpmasını engeleye bilecek bir yapıya sahiptir. Dünya'ya yüzeyine ancak büyük çapa sahip olan meteorlar uşlaşabilirler. Küçük meteorlar atmosfer içerisinde parçalanarak ve yanarak etkisiz hale gelirler.

Galileo’nun jüpiter çevresinde dolanan ve kendi adıyla anılan 4 uyduyu (Galileo uyduları) keşfetmesi o dönem için çok büyük bir olaydı çünkü dünyanın evrenin merkezinde olduğunu savunan teori ilk büyük sarsıntısını geçiriyordu. Galileo’nun bu keşfinin üzerinden yaklaşık 400 yıl geçti ve bu sürede başta büyük gaz devleri olmak üzere bir çok gezegen çevresinde onlarca uydu daha keşfedildi. Yeni bir uydunun keşfi günümüzde çok olğan bir durum halini aldı. Astronmi ile ilgilenen hemen herkes Jüpiter, Saturn, Uranüs ve Neptün gibi devlerin çevresinde şu an bildiğimizden çok daha fazla uydu olabileceğini ve bunların keşfedilmeyi beklediğini iyi biliyor. Astronomi aleminde yaşanan uzun süreli durgunluktan sonra yeni uydular peş peşe keşfedilmeye başlandı. Cassini uzay aracının Satürn çevresinde 2 yeni uydu keşfetmesinin ardından 5 yeni uydu da Neptün çevresinde keşfedildi böylece 7 yeni uydumuz daha oldu. Son keşiflerle çoğu küçük çaplı ve şekilsiz olamkla birlikte Saturn’ün 33, Neptün’ün 13 uydusu oldu.

Dünyaca ünlü teorik fizik uzmanı Stephen Hawking’in İrlanda'nın başkenti Dublin'de düzenlediği bir basın toplantısında, kendisine ait olan ve yıllardır bir çok bilim adamı tarafından kabul gören karadelik teorisinin yanlış olduğunu itiraf etmesi bilim dünyasında şok etkisi yaptı. Basın toplantısına Kara delik paradoksunu çözdüm ve bunun hakkında konuşmak istiyorum diye başlayan Stephen Hawking eski teorisinde yanıldığını belirttikten sonra yeni ve çok tartışılacak bir teori ileri sürdü.

Hawking’in daha önceki teorisine göre karadelikler içlerine hapsettikleri kütleleri Hawking etkisi adı verilen bir ışınım ile radyasyon şeklinde etrafına yayarak zamanla yok ediyordu. Bu iddia kuantum fiziğinin madde asla yok edilemez kuralı ile açık bir çelişki içindeydi. Fakat Hawking yaptığı basın toplantısında eski teorisinin yanlış olduğunu ve karadelik içerisine giren maddenin yok olmadığını, hatta kardeliklerin yuttukları maddeleri geri püskürttüklerini idida etti. Bu itiraf Kip Thorne ve John Preskill ile 1997 de girmiş olduğu iddiayı kaybettiğinin kabulü anlamına da geliyordu. Basın toplantısının sonunda iddiayı kaybettiğini de ilan etti. (iddia ile ilgili belgenin kopyasını Stephen Hawking’in Ceviz Kabuğundaki Evren isimli kitabında bulabilirsiniz).